تبليغاتX
هم نورد افق های دور
هم نورد افق های دور
آبروی ده ما را بردند
به روی نیزه سرگردانی عشق
خوشا از دل   نم اشکی   فشاندن            به آبی آتش      دل را نشاندن

خوشا  زان   عشقبازان   یاد کردن             زبان را زخمه      فریاد  کردن

خوشا از نی خوشا از سر سرودن            خوشا نی نامه‎ای دیگر سرودن

نوای نی       نوایی  آتشین است             بگو از سر بگیرد، دلنشین است

نوای نی نوای     بی نوایی است              هوای ناله‎هایش، نینوایی است

 نوای نی        دوای هر دل تنگ               شفای خواب گُل، بیماری سنگ

قلم، تصویر جانکاهی است از نی            علم، تمثیل کوتاهی است از نی

خدا چون دست بر  لوح و قلم زد             سر  او  را به    خط  نی  رقم  زد

دل نی     ناله‎ها  دارد از آن روز               از آن روز است نی را ناله پرسوز

 چه رفت آن روز  در اندیشه نی             که اینسان شد پریشان بیشه نی؟

سری سرمست شور و بی قراری         چو  مجنون در   هوای نی سواری

پر از عشق   نیستان  سینه  او            غم  غربت،  غم  دیرینه ی         او

غم نی بند بند   پیکر      اوست             هوای آن  نیستان در  سر  اوست

دلش را با غریبی، آشنایی است           به هم اعضای او وصل از جدایی است

 سرش بر نی، تنش در قعر گودال           ادب را  گه  الف  گردید،  گه    دال

ره نی پیچ    و   خم  بسیار دارد            نوایش    زیر   و    بم    بسیار   دارد

سری بر نیزه‎ای  منزل  به منزل             به همراهش   هزاران    کاروان  دل

چگونه  پا ز     گل بردارد    اشتر            که با  خود باری  از سر  دارد اشتر؟

 گران باری به محمل بود بر نی                نه از سر،   باری  از دل  بود  بر نی

چو از جان پیش پای عشق سر داد          سرش بر نی، نوای عشق سر داد

به روی نیزه  و      شیرین زبانی!             عجب نبود   ز  نی  شکر  فشانی

اگر نی     پرده‎ای  دیگر   بخواند             نیستان   را   به  آتش  می‎کشاند

سزد گر چشم‎ها در خون نشینند           چو    دریا   را به   روی نیزه   بینند

                        شگفتا بی سر و سامانی عشق! 

                         به روی نیزه   سرگردانی  عشق!

ز دست عشق در عالم هیاهوست         تمام  فتنه‎ها  زیر  سر  اوست!

 

                                                      هزارو سیصد و هفتاد و یکمین محرم

                                                           زنده یاد : قیصر امین پور

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در چهارشنبه شانزدهم آذر 1390 ساعت 8:33 |

1371محرم
     السلام علیک یا ابا عبدالله

کیست این پنهان مرا در جان وتن              کز زبان من همی گوید سخن ؟

این که گوید از  لب من راز کیست              بنگرید این صاحب آواز کیست؟

در من اینسـان خودنمایی می کند              ادعـــای  آشـــنایی می کنــــد.

کیست  این گویا و  شنـوا در تنـــم              باورم  یارب نیایــد  کاین   منـــم.

متــصل تــر    با همه  دوری ز مــن              از نگه با چشم و از لب با سخن.

خوش پریشان با منش گفتارهاست            در پریشان گوئیش اسرارهاست...

..با  خدنـگ  غمــــــزه  صید دل  کند             دیـــد هرجــا طایری بسمل کند .

گردنی هر جــــا   در آرد در  کمنــــد             تا نگویـــــد کس اسیرانش کمند...

..مدتی آن عشـــق بی نــام و نشان             بد معلق در فضـــای بی کـــــــران

دلنشــــین خویش مآوایی نداشــــت             تا در او منزل کند جایـــی نداشــت

بهر   منزل   بی   قراری   ساز    کرد             طالبــــــــان خویش را  آواز  کــــرد

چون که یکسر طالبان را جمع ساخت           جمله را پروانه خود را شمع ساخت

جلوه ای  کرد  ا ز یمین  و  از یســــــار           دوزخــــی و جنتـــــی کرد آشکار

جنتی  خاطر نواز  و   دلــــفروز              دوزخی ،دشمن گداز وغیر سوز

 .

بخشی از مثنوی عرفانی عاشورایی شاعر بزرگ قرن ۱۳ قمری عمان سامانی که قدرش شناخته نشد. در طلیعه این محرم به یادش و به عشق سالار شهیدان این بخش از آن را تقدیم به رهروان راستین حق گویی ، حق جویی و حق پویی می نمایم.   سید طبا طبایی.دو روز مانده به محرم.

.التماس دعا. مخصوصا برای بزرگواری که از سلاله سید الشهدا بوده وتوی این روزها گرفتار سکته و بیما...

شده .پیرمردی روشن ضمیر وروحانی وارسته که همیشه به من سفارش توسل به فاطمه زهرا را می کرد.

.

.

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در جمعه چهارم آذر 1390 ساعت 12:39 |

میلاد
 

برای  جشن میلادم  اگر  شد

برایم  یک سبد لبخند بفرست.

      تولدم مبارک.تبریک اول به خودم .بعد هم به اون کسی که این میلاد با سعادت را به یادم آورد.

به تو هم که یک روز بعد از من به دنیا اومدی تبریک میگم.(س ع)

پیام های تبریکتون را بفرستید.خوشحال میشم.

تعجب می کنم از این که چرا دوم آذر را تعطیل نکردن.

ارزو های خوب را توی این روز برای همه به خصوص من را فراموش نکنید.

اجابت میشه.

.

.

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در سه شنبه یکم آذر 1390 ساعت 20:36 |

مناجات
خدایا

     خدایا ؛

تو با آن بزرگی

                     -در آن آسمان ها-

 

چنین آرزویی

                  بدین کوچکی را

توانی برآورد

                 آیا؟

.......

                                                       (م.س رشک)

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در شنبه دوم مهر 1390 ساعت 11:32 |

کوچ بنفشه ها
در روزهای آخر اسفند،

کوچ بنفشه های مهاجر،

زیباست.

در نیمروز روشن اسفند،

وقتی بنفشه هارا از سایه های سرد،

در اطلس شمیم بهاران،

با خاک وریشه 

                   - میهن سیارشان -

در جعبه های کوچک چوبی،

در گوشه ی خیابان ، می آورند:

جوی هزار زمزمه در من،

می جوشد:

ای کاش......

ای کاش آدمی وطنش را

مثل بنفشه ها

(د ر جعبه های خاک)

یک روز می توانست،

همراه خویشتن ببرد هر کجا که خواست.

در روشنای باران .

در آفتاب پاک.

ای کاش...

.

.                                                                          (م.سرشک)

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در جمعه یکم مهر 1390 ساعت 14:49 |

گمشده
طفلی به نام شادی دیری است گم شده،

با چشم های روشن براق،

با گیسویی بلند به بالای آرزو،

هر کس از او نشانی دارد ،

مارا کند خبر،

این هم نشان ما:

یک سو خلیج فارس،

سوی دگر خزر.

                                              م.ش.ک

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در پنجشنبه بیستم مرداد 1390 ساعت 20:19 |

عیدها که یاد تو می افتم...
رفیق روز های خوب

 

رفیق  خوب  روز ها.

 

دل من دیر زمانی است که می پندارد،

 

دوستی مثل گلی است..........

...     .

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در چهارشنبه بیست و پنجم اسفند 1389 ساعت 9:13 |

پرواز
پرنده ای که لب تنگ ماهی نشسته بود،

به ماهی گفت

سقف قفس شکــــــــــــــسته،

 

چرا پرواز نمـــــــــــــــــــی کنی؟

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در پنجشنبه چهاردهم بهمن 1389 ساعت 18:55 |

تجربه 8
مدتی نبودم وبه جریانات به قول مش دونالد عزیز مرز پرگهر از دور به صورت انتزاعی فکرای خیلی زیادی کردم.از لحاظ اجتماعی ،فرهنگی.....و..تا آدم نباشه خیلی چیزها را اونجوری تر می بینه وخیلی چیز ها را کم میبینه یا هیچ نمی بینه.

از یه جای دیگه نمیشه برای یه جای دیگه نسخه پیچید.

تا درمتن یه چیزی نباشی نمیشه درباره رفتار دیگران توی اون وضعیت قضاوت کرد.

وضع از اون چیزی که می شنیدم وفکر می کردم داغون تره.

ای نظریه پردازان اونجا و اونجا  و  اونجا

ای فکر کنندگان هر جا وهر جا وهر جا

ای نقشه کشان اینجا و.....و .... ............

ای به پا خاستگان اونجا وهر جا واینجا.

یکجا در خطر است.

یه کاری بکنید..........

.

.

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در پنجشنبه شانزدهم دی 1389 ساعت 17:19 |

سلام.حالتان همیشه خوب. حال این همیشه خوب ،مدتی است خوب نیست. پیام هایت را خواندم همیشه خوب. ممنون مش دونالد بچه نشو . این حرف ها چیه ؟ پسر تو دیگه مرد شدی.اون وری فکر کن
|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در چهارشنبه دهم آذر 1389 ساعت 14:52 |

بعد از این همه...............
من آمده ام   وای وای

من امده ام.

وبیش از همه در حسرت

مش دونالدم.

خوش به حال همه.

خوش به حال تو که حالت خوب است .

خوش به حال هر که این جا نیست.

باید امشب چمدانی راکه..................................

................. ..

........

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در یکشنبه شانزدهم آبان 1389 ساعت 21:49 |

تقدیم به مهربان
دعا کن مرا.

دعای تو خوب است.

دعای تو حتما مثال نسیمی است.که یک ساقه ،یک برگ ،یک غنچه ،شاید چمن را،

تکانی دهد ،گردهایش بریزد.
دعا کن مرا،

دعا کن ،

که گرد وغباری،همه رنگ وروی مرا زیر کرده .

دعا کن که گردم بریزد.

دعا کن.

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در چهارشنبه دهم شهریور 1389 ساعت 13:41 |

سفر 4 هلند
بالاخره به آمستردام رسیدیم.شهر به قول خودشان آزادی.شهر دوچرخه ها.

شهر رودخانه ها.وقتی ونیز زا در ایتالیا دیده بودیم به نظرمان خیلی منحصر به فرد آمد ولی آمستردام هم به نوعی ونیز بود .چون آب ها در داخل کوچه ها وخیابان ها و گردش در شهر با قایق مثل ونیز بود. با این تفاوت که ورود به شهر با ماشین هم در آمستردام ممکن است اما در ونیز نه.

وجود دوچرخه های زیاد در سطح خیابان ها بسیار چشم گیر بود .دو تا لنچ توی رودخانه با جر ثقیلی که روی یکی از آن ها سوار کرده بودند دوچرخه های فرسوده را که توی آب افتاده بودند در می آوردند.بیش از دویست  سیصد دوچرخه را بیرون کشیده بودند ومعلوم بود روز های زیادی برای انجام این کار باید ادامه دهند.

هلند به معنای سرزمین پست است واگر داستان پترس یادتان مانده باشد می دانید که بیش از ۶۰ درصد سرزمین هلند از آب های آزاد پایین تر است.جمعیتش نزدیک به ۱۷ ملیون نفر است وحدود ۳۰ هزار نفر ایرانی در آن زندگی می کنند که چند تایی از اون ها به پست ما خوردند وانصافا با خوش رویی وبسیار محترمانه ما را راهنمایی کردند.

نمیشه اسم یه جای مخصوص را ببرم ولی کلا شهر زیبایی بود ومنحصر به فرد .

ساختمان های قدیمی وبسیار شیک.با قدمتی حدود ۴۰۰ سال وبسیار زیباکه نشان از معماری مدرن هلندی ها از قرن ها پیش بود.

 توریستی‌ترین خیابان شهر اسمش «دامراک» است. خیابان دامراک از طرفی به اصلی‌ترین ایستگاه قطار شهر متصل است و طرف دیگرش هم به میدان معروف آمستردام یعنی میدان «دام» وصل است. واقعیتش این است که «دامراک» ویژگی خاص دیگری ندارد.

موزه ی ونگوک هم یکی از جاها ی دیدنی آمستر دام است که آثار نقاشی ونگوک را در اون نگهداری می کنند.

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در سه شنبه دوم شهریور 1389 ساعت 15:3 |

سفر 3 هلند
 بعد از عبور تند وسریع از شرق به غرب آلمان وارد کشور آسیاب های بادی،کشور پترس ،کشور گل های لاله،شور نارنجی ها،هلند شدیم.به جز تعداد کمی از آثار آسیاب های بادی که حالا حالت نمادین پیدا کرده بودند،توربین های بادی جای آن ها را گرفته بودند وباز به خوبی نشان داده می شد  که این سرزمین ،سرزمین باد هاست.دشت های وسیع وزیبا وپرمحصول که نقطه به نقطه با گاوهای سفید ونارنجی چاق پر شده بود ،چشم اندازی را از این کشور در ذهن جاودانه به یادگار گذاشته است.وما که به فصل دشت های پرگل آن ها نرسیدیم.

اتوبان های بزرگ با تمامی امکانات مدرن وروز دنیا حکایت از زیر ساخت های قوی

ومدرن این کشور در معیارها وشاخص های توسعه داشت.اتوبان منتهی به

آمستردام با ۱۴باند رفت برگشت وکیفیت بالای زیر سازی وآسفالت ،اتوبانی بود

که تا آن وقت ندیده بودم .وسرعت ماشین ها در این اتوبان با آن کیفیت وفضا برای سرعت آن قدر مطمئنه بود که برای عشق سرعت ها فقط افسوس وآه به همراه داشت.

پلاک های ماشین های این کشور با رنگ پس زمینه ی نارنجی وحروف ان ال انگلیسی در ابتدا در همه جای اروپا ومسیر سفر ما و بیشتر از پلاک کشور های دیگر به چشم می خورد که نشان از میل سفر بیشتر در مردمان این کشور نسبت به کشور های دیگر اروپایی بود که برخی دلایل هم زمینه ساز آن شده اند . 

ادامه هلند پست بعدی.................. 

 

 

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در یکشنبه بیست و چهارم مرداد 1389 ساعت 16:54 |

سفر 2 آلمان
بعداز چک از شهر پلزن چک به سمت المان وبه قصد هلند حرکت کردیم.

دشت های بی انتهای پرمحصول آلمان واتوبانهای بی شمار و پرتردد ،مخصوصا حضور کامیونهای بزرگ وپر از بار نشان از رونق اقتصادی این کشور بود.حدود ۷۰۰ کیلومتر در خاک آلمان بودیم وصدها اتوبان بزرگ از اتوبان ما منشعب شد.وباز دشت های صاف بی انتهای پر محصول.وباز دشت های صاف بی انتهای پر محصول.و.....

در شهر کلن آلمان ماندیم و از فرانکفورت که یکی از مراکز اصلی امور مالی وتجاری جهان است   گذشتیم.خیلی قصد ماندن در المان را نداشتیم.

آلمان بزرگ ترین کشور صادر کننده کالا در جهان است. وسومین کشور جهان از نظر تولید ناخالص ملی است.پر جمعیت ترین کشور اروپایی با بیش از ۸۰ملیون جمعیت است.

آلمان سرزمین کار وتلاش است.وبا چندتایی که توی المان کار یا زندگی کردن صحبت کردم همه بر این اعتقادند که ارزش ادم ها به نیروی کار ودرامدشونه ودیگر هیچ.

 

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در چهارشنبه بیستم مرداد 1389 ساعت 16:34 |

سفر 1 کشور چک
می خوام از سفر اگه شد توی چند پست یه چیزایی بنویسم.

امروز چک وپایتختش شهر زیبای پراگ.

بعد از یک شب موندن توی کرواسی صبح زود وارد اولین کشور شینگن از سمت شرق یعنی اسلونی شدیم .از شهر ماریبور دیدن کردیم واز مسیر وین اتریش به سمت کشور چک رفتیم .از ساعت ۱۰ صبح تا ۵بعد از ظهر کشور های کرواسی واسلونی واتریش را رد کردیم وبه چک که یه روزی چکسلواکی بود رسیدیم.فقط یک بار اسلونی پاسپورت دیدند وتمام. کشور چک حدود ۱۱ملیون نفر جمعیت دارهواز ۱۹۹۳ از اسلواکی جداشده. هفتاد هفتمین کشور دنیا از نظر جمعیت وصدو پانزدهمین کشور از نظر وسعته. سرعتمون بعضی مواقع به ۱۸۰ کیلومتر هم می رسید.اما باز بعضی وقت ها ازمون سبقت هم می گرفتند.

خیلی ارزوی دیدن پراگ را داشتم . شهر پل های روی رودخانه.شهر رویایی وزیبا.شهری که مثل خودش است. یه جورایی شبیه نداره. یه حس جالبی داشتم وقتی وارد این شهر که خیلی توی فیلم های سینمایی دیده بودمش شدم.

غروب بود.وارد قسمت قدیمی شدیم.ماشین ها توی اتوبان وخیابان های باز روی ۵۰ کیلومتر سرعت با وجود خلوت بودن قفل کرده بودن.خیلی عجیب بود هیچ ماشینی با ماشین دیگه فاصله اش کم یا زیاد نمی شد .غیر از ما  بعد از یه کمی.

۴۰ درصد مردم این کشور هیچ دینی ندارند.

از کاخ سلطنتی مجموعه های قدیمی.وجایی بر فراز این شهر زیبای رویایی دیدن کردیم .باغ زیبای  ویشه هراد  کنار کاخ سلطنتی وزیباتر پل های قدیمی روی رودخانه ولتاوا و تعدد ان ها که معروف ترینشون هم پل چارلز بود مناظری بسیار بدیع خلق کرده بودند.

وجود زیاد اعراب در بازار این شهر قابل توجه بود .که بادیدن روسری وحجاب خیلی سریع به عربی صحبت می کردند.

نقاشی وطراحی بازاری بسیار رونق دارد وگروه های موسیقیایی با ابداعات و من دراوردنی های  بسیار  بسیارند.

دلم می خواست زیاد بمانم ولی نشد.

شبی را هم در شهر پلزن چک بودیم.وروستاهاشان حتی انهایی که جاده اصلی از میانشان می گذشت یک نفر هم در کوچه هاشان ندیدیم.روستا هایی با دشت ها ی وسیع وپر محصول اما یه جورایی خشک وبی روح.    ما ایرانی ها که با این روحیه شلوغی طلبمون نمی تونیم توی روستاها چک حتی یکسال دوام بیاریم.(نظرمن).

 وحرکت به سمت المان وهلند............................

..

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در یکشنبه هفدهم مرداد 1389 ساعت 10:42 |

آرزو
کاشکی این جا آن جا بود

یا لااقل آن جا این جابود.

زندگی کردن خارج از این جا خیلی .........(نمی دونم چی بنویسم)

کاشکی .............

زندگی در اون جا داره مفت مفت تلف میشه

توی حصار پوچی ها.

خدایا آن جا را این جایی کن. تا ان ها که دوستشان دارم هم

خوب زندگی کنند.

برای خودشان.

به دلخواه خودشان.

حتما تو را بهتر خواهند پرستید.

خدایا...................

 

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در پنجشنبه چهاردهم مرداد 1389 ساعت 20:40 |

سفر
هنوز در سفرم.

اخرای سفره.نیم ماه شد که توی خلصه کامل بودم. جای شما سبز.

سفر مرا به در باغ هزار سالگی ام برد.

همه چیز خوب وعالی.توی این مدت زمینی از بیش از ده کشور اروپایی دیدن کردم

که به یاد ماندنی ترین های اون ها چک هلند بلژیک فرانسه وسویس تا الان بوده.

کی گفته ما صد سال از دنیا عقبیم.کاملا در اشتباهه.

سفر ادامه دارد..........

تا بعد.

پ.ن:ایفل مثل یک خوابه.

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در دوشنبه یازدهم مرداد 1389 ساعت 22:1 |

نام
همیشه تا به خود آیی گذشته کار از کار.

چگونه با که بگویم که نام من این نیست.

مرا به نام کس دیگری صدا کردند.

 ونام هر که نه نام خودش نه نامش بود.

                                                      (علی دیری)

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در دوشنبه بیست و یکم تیر 1389 ساعت 15:13 |

عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم.
همه گویند که تو عاشق اویی.

لیک دانم همه کس عاشق اویند.

باز گویم نکند راست بگویند.

|+| نوشته شده توسط سید طباطبایی در شنبه نوزدهم تیر 1389 ساعت 16:17 |